FREE TIME

Είχα τελειώσει τη μέρα στο γραφείο, αλλά είχα δουλειές ακόμα να κάνω.

Άρχισα να νυστάζω πριν καμιά ώρα, ήμουν με 5 ώρες ύπνο και αυτό μου είναι πολύ δύσκολο όταν συμβαίνει.

Κατευθυνόμουν προς την άλλη μεριά της πόλης, είχα ραντεβού στη γιατρό σήμερα.
Βρήκα πιο άνετα τον δρόμο αυτή την φόρα, επιτέλους.
Σκεφτόμουν το αγόρι σ' όλη την διαδρομή, αυτό που ζούμε, αυτό που νιώθουμε,
αυτό που είμαι μαζί του.

Διάσπαρτες σκέψεις, παίζανε εικόνες με στιγμές.

Βρήκα πάρκινγκ άνετα λίγο πριν φτάσω στην κεντρική οδό, που είναι δίπλα στο ιατρείο.
Παρκάρω, κατεβαίνω περνάω διάβαση, ακούω δυνατά: "Εδώ είναι πιάτσα ταξί".

Γυρνάω, δε βλέπω από που.
Ξανά φωνή  "Εδώ είναι πιάτσα ταξί"
Σταματάω και ψάχνω.
Δε βλέπω πρόσωπο, είναι σκοτεινά, είναι μέσα από το ταξί.
Κοιτάω. Δεν απαντάω, γυρνάω και φεύγω.

Φτάνω γιατρό.
Τις βρίσκω στο γραφείο της γραμματεύς να χαζεύουν το νέο instagram της γιατρού.
Βγάζω μπουφάν, πάω τουαλέτα, επιστρέφω.

Τα ίδια αυτές, κάθομαι απέναντί τους, καναπέ. Άδειο το μαγαζί.
Σκέφτομαι με δουλεύουν τώρα μαλάκα, δεν είχε κόσμο και 'γω περιμένω, λίγο πριν ξεστομίσω
"με 'μένα τι θα γίνει", η γιατρός νιώθει και σηκώνεται.

Τελειώνουμε εξέταση, πληρώνω, φεύγω. Δέκα λεπτά η όλη φάση.
Ο ταρίφας είχε φύγει, καμιά κλίση, τον μπούλο, γεια σας.

Είχα ελεύθερο χρόνο και ρούχα για πλύσιμο.
Επέστρεψα σπίτι, ετοίμασα την τσάντα, έστριψα τσιγάρο, ξανά τουαλέτα και μπούλους.

Δεν είχα φορτιστεί, καλώ την Τασού, "Μαλάκα έχεις φορτιστεί;" "Έχω!",
"Θα πάω στο πλυντήριο", "Πέρνα στο πετάω και έρχομαι με μπου"

Κοολ. 

Φτάνω πλυντήριο. Φορτιστής, κινητό, δεν μπαίνει! "Μαλάκα μου έχει άλλο φορτιστή." "Τζιζους"
Το ξεπερνάω, βάζω ρούχα στο πλυντήριο και αράζω.

Κάθισα σε μια από τις θέσεις στο βάθος του μαγαζιού, η πόρτα στα δεξιά μου, ήταν ανοιχτή και έμπαινε κρύο. Διάβαζα βιβλίο για να περάσει η ώρα. Ένα αμάξι ακούστηκε να κατεβαίνει τον δρόμο, σταμάτησε στην είσοδο και κάτι πετάχτηκε μπροστά και δυνατός ήχος με τίναξε, κάτι με χτύπησε με δύναμη στον ώμο. Τα χάνω, προσπαθώ να φυλαχτώ, είναι σφαίρες, έριξαν 3-4 φορές και τα λάστιχα σπίνιαραν. Γιατί πυροβολήσαν στο πλυντήριο; Τσούζω, έφαγα σφαίρα, "μαλάκα πονάει, όχι αστεία".

Τρέμω ολόκληρη, βρίσκω το κινητό και τον παίρνω τηλέφωνο, δεν το σηκώνει, είναι στη δουλειά "γαμώ".
Ξανά κλήση, δεν απαντάει. "Μαλάκα θα του γαμήσω". "Πονάω". Καλώ ασθενοφόρο. Καλώ την Τασού "Έλα μαλάκα, τρέχα!"

   tina kadra