Anarotiemai

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ

Και στάθηκα τραυματισμένος μπροστά σου, 

με την καρδιά μου θρύψαλα 

να αρνούμαι να χαρίσω οτιδήποτε.
Ρημαγμένος.

Ερειπωμένος από τα τόσα χρόνια ανεμοθύελλας και πυρκαγιάς.
Σκόρπιες στάχτες αναμνήσεων...

Καθώς μαζεύεις τα κομμάτια μου και τα ενώνεις,
άφηνεις τα δάκρυα μου να κυλήσουν αθόρυβα στο μαξιλάρι σου,

τηρείς σιγή ιχθύος όταν χάνομαι στις σκέψεις μου, 

προσέχω την κάθε κίνηση σου

μαθαίνω την κάθε σκέψη σου 

και ψάχνω να βρω αν έχει μείνει οτιδήποτε να σου χαρίσω.

tinakadra