FILOSIES

Αιώνες αμφιταλαντεύονταν ανάμεσα στο καλό και το κακό...

Σ' ένα κήπο με καταπράσινη πυκνή βλάστηση, διέκρινες μια λεπτοκαμωμένη Ελαφίνα, ακίνητη να χαζεύει τις φυλλωσιές.

Μροστά της και μέσα από τους θάμνους εμφανίστηκε διακριτικά ένα πλάσμα και στάθηκε να την κοιτάζει. Ήταν μια ασπροκόκκινη Αλεπού με ευλίγιστες και ήρεμες κινήσης πλησίασε ακόμα πιο κοντά στην Ελαφίνα, και μ' όσο θάρρος είχε, της έκλεισε πονηρά το μάτι και μπλέχτηκε στα πόδια της παιδιαρίζοντας.

Η Αλεπού έλαμπε και φαινόταν η χαρά της.

Ξάφνου, ακούγεται απο ψηλά δυνατό φτερούγισμα, και η Ελαφίνα ψάχνει από που ερχόταν αυτός ο ήχος. Εκείνη την στιγμή ένας Αετός ακούμπησε σε ένα κλαδί και τίναξε επιδεικτικά τα φουντωτά φτερά του.

Η Ελαφίνα πήγε μισό βήμα πίσω, κοιταζοντάς την επιβλητική του όψη καθώς τα γυαλιστερά φτερά του, σχεδόν, της έτσουξαν τα μάτια και χαμήλωσε το βλέμμα της στις ρίζες των δέντρων που ξεπρόβαλλαν μέσα από το χώμα.

Ο Αετός άνοιξε τα πελώρια φτερά του και έκαναν την Ελαφίνα να θελήσει να δει από που προέρχεται αυτός ο Αετός μόλις φύγει. Αλλά μόλις την κοίταξε βαθιά στα μάτια η Ελαφίνα τρόμαξε από το γεμάτο βάσανο και σιωπηλό οδυρμό που αντίκρυσε στα υγρά του μάτια.

Η Ελαφίνα αναπήδησε από το βλέμμα αυτο και έτρεξε πίσω από τους θάμνους.

Η Αλεπού με το που είδε την Ελαφίνα φοβισμένη την πλησίασε χοροπηδώντας και της κούνησε την ουρά σαν χάδι.

Στα μάτια της Αλεπούς, η Ελαφίνα είδε τότε την ανεμελιά και την ηρεμία που της προξενούσε αυτό το πλάσμα, που τόσο τυχαία συνάντησε προ λίγου στο  δάσος.

Η Ελαφίνα χάθηκε στα μάτιας της και δεν την ένοιαζε πια ούτε ο Αετός, ούτε οι θορυβώδεις ήχοι του δάσους, τίποτα. Οι φόβοι της χάθηκαν μαζί με τον Αετό, ώρα τώρα.

-By Tina.K.