Ο χρόνος μας κυλάει αργά και σταθερά, μα ο νους μου τρέχει αστραπιαία.
Πολλές φορές οι σκέψεις μου για σένα είναι σαν την φωτιά,
καίνε για μέρες.
Κάποιες στιγμές γίνονται σαν το νερό και κυλούν δίχως τελειωμό και χάνονται σε βάθος άγνωστο ακόμα
για εμένα.
Άλλες φορές όμως γίνονται
σαν τον αέρα δυνατές και σκορπίζονται μέσα στο μυαλό μου, μα σχεδόν
πάντα τις κοπάζεις.
Στο τέλος το συναίσθημά μου μοιάζει να ριζώνει στης γης το
χώμα, με ρίζες ακόμα λεπτές μα μακριές.
Θα θεριέψουν οι ρίζες για να φυτρώσει δέντρο ή θα μαραζώσουν πριν
καλά-καλά φανεί το πρώτο φύλλο?
- by K. Tina
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου